Od kilku lat nasilają się w Polsce kampanie na rzecz osób niepełnosprawnych. Mają one na celu uwrażliwienie społeczeństwa, uświadomienie z jakimi problemami stykają sie osoby niepełnosprawne każdego dnia. Z drugiej strony przyczyniają się do aktywizacji zawodowej osób z orzeczeniem o niepełnosprawności, zachęcają ich do porzucenia biernego trybu życia i promują osoby niepełnosprawne jako pełnowartościowych pracowników przekonując pracodawców o korzyściach płynącychc z ich zatrudniania.Mimo licznych kampanii, organizowanych konferencji, programów informacyjnych nagłaśnianych w prasie i telewizji sytuacja osób niepełnosprawnych na polskim rynku pracy nadal jest niezadowalająca. Wciąż funkcjonuje stereotyp, iż osoba niepełnosprawna nie jest zdolna do realizowania zadań, wymaga stałej kontroli i jest niesamodzielna.
Nawet wymierne efekty finansowe, jakie mają pracodawcy w zamian za zatrudnianie osób niepełnosprawnych ( dofinansowanie znacznej części pensji, całkowite lub częściowe sfinansowanie składek na ZUS, zwrot kosztów szkoleń i przystosowanie miejsc pracy do potrzeb osób niepełnosprawnych) nie są przekonywujące.
Przyczyną takiego stanu rzeczy nie jest wyłącznie grubiaństwo i nietolerancja polskiego społeczeństwa i pracodawców, którzy dyskryminują osoby niepełnosprawne, ale stosunek samych osob niepełnosprawnych do pracy. Bardzo często uzależniają sie oni od świadczeń społecznych i rent. Uważają, iż nie opłaca im się pracować, są bierni zawodowo, nie fatygują się, by szukać zatrudnienia.
Dodatkowo wielu z nich nie posiada podstawowych umiejętności potrzebnych do poruszania się na rynku pracy. Skonstruowanie CV czy listu motywacyjnego a także odbycie skutecznej rozmowy kwalifikacyjnej są dla niech tematem tabu.
Dla wielu osób niepełnosprawnych przeszkodą jest medyczny aspekt niepełnosprawności. Ich choroba czy deficyty są na tyle głębokie, że uniemożliwiają wykonywanie jakiejkolwiek pracy. Jednakże większość osób niepełnosprawnych mogłaby pracować ale brak im odpowiedniego wykształcenia. Nie posiadają kompetencji i umiejętnośći do podjęcia pracy zawodowej a tym samym nie są konkurencyjni na rynku pracy. Dużym problemem są bariery edukacyjne. Osoby niepełnosprawne nadal mają gorszy dostęp do edukacji, zwłaszcza wyższej. Prawie połowa z nich posiada jedynie wykształcenie podstawowe, zaledwie kilka procent ma dyplom ukończenia uczelni wyższej.
Bariery architektoniczne i mentalne opóźniają integrację osób pełno- i niepełnosprawnych czego odzwierciedleniem jest dyskryminacja tych drugich na rynku pracy. Polacy muszą się jeszcze wiele nauczyć, przełamać stereotypy i zmienić swój stosunek do osób niepełnosprawnych, by dorównać innym państwom Unii Europejskiej pod względem szeroko pojętej integracji.
Tags: niepełnosprawni, zus